Відкрити головне меню

Література (з лат. littera = буква) або тыж писаня; в шыршім змыслї слова є то сукупность вшыткых писаных текстів, (з лат. textum = тканина) т.є. вшыткых екзістуючіх писемно зазначеных языковых проявів людства. То єсть література умелецька, наукова, технічна, часописецька, мемоарова і пріватна корешпонденція. В узшім змыслї слова ся літературов звычайно думать література умелецька, т.є. красна література, белетрія. Література тыж дїйствує як іншпірація про другых умелцїв - на мотівы літературных дїл выникають образы, скулптуры, піснї і в модерній добі тыж філмы.

Дїлїня літературы подля функціїРедагувати

ОдборнаРедагувати

Обсягує знаня і факты. Выужывать ся про освіту. Шпеціалным видом є популарно-наукова література про шыроку публіку, як сприступнює одборны інформації легко зрозумілов формов.

УмелецькаРедагувати

Тыж красна література або белетрія; "красна література" є але шыршый термін як белетрія, бо на розлуку од нёй обсягує і поезію. Красна (умелецька) література може мати писемну і устну форму (народна словесность є з векшой части частёв умелецькой літературы). Основным одрїзняючім ознаком умелецькой літературы є їй функція: повнить естетічну функцію, т.є. выторгує свого внимателя з реалного жывота і звыразнює самотный ознак, т.є. себе саму, на укор свого переданя.

АдміністратівнаРедагувати

Комунікачны протоколы, урядны жадости ітд.

Дїлїня літературы подля формыРедагувати

ПисанаРедагувати

Література захоплена писомнов формов,

УстнаРедагувати

Передавать ся з ґенерації на ґенерацію.

Дїлїня літературы подля добы выникуРедагувати

Напр. антічна, бароковамодерна література.

Дїлїня літературы подля країны походжіняРедагувати

Ґенолоґічне дїлїня літературыРедагувати

ЛірікаРедагувати

Ліріка (gr. λυρικóς, люрикос – ôдносячы ся до ліры) – єден із трёх літературных розділôв, обôк драмы й епікы.

Обійма твори, іж мавут головным предметом представеня прежываня внутріннёго чутя, преказуванє за помічо́в монологу (рідше діалогу), ôдзначаючым ся субъєктівізмом, пôдпорядкованôй експресівнôй а поетичнôй функціям языка. Центральным елементом твору лірічного ся явля тзв. лірічны пôдмет. Незалежно ôд гатунку язык лірікы вызнача ся (в порôвняні з драмов а епіков) высокым зметафорізованём.

Назва їй бере ся ôд назвы давноґрецкого музичного інштрументу – ліры. Пôд акомпанемент їйже антічні поеты бывали співали свої пісні.

ПрироднаРедагувати

СоціалнаРедагувати

ЛюбостнаРедагувати

ЕпікаРедагувати

Росповідать оповіданя. Основов є дїёва лінія, може їх мати і бівше.

ДрамаРедагувати

  Подробно см.: Драма

ТраґедіяРедагувати

КомедіяРедагувати

Наукы о літературїРедагувати

Літературов ся занимають многы науковых областей, напр. літературна історія, літературна теорія, літературна крітіка (оцїнёваня літературы) іі.

РеференціїРедагувати

Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Literatura на чеській Вікіпедії.

  Тота статя є затля „Стыржень“. Поможте Вікіпедії так, же єй доповните і росшырите.